 |
|
|
 |
|
Van alles wat verhaaltjes.
02-02-2012
Nogmaals allemaal heel veel dank voor jullie lieve berichten en telefoontjes van Bo dat heeft ons heel veel goed gedaan.
Bo is bij ons komen wonen toen hij 8 weekjes jong was en wij kijken met een lach en een traan terug op de geweldig mooie jaren dat hij bij ons is geweest, verder is hij nooit ziek geweest behalve de 2 laatste weken van zijn leventje wat met een snelvaart gegaan is. Steeds vaker moesten wij helpen met opstaan, wilde niet meer eten en wilde niet meer uit. Na meerdere malen bij de DA te zijn geweest hebben wij ook foto's laten maken en daaruit bleek dat Bo nog een long inhoud had van ongeveer een 20%. Bo heeft nog een extra zware antibiotica spuit gehad, en een bloed onderzoek waar geen verkeerde cellen te zien waren en moest een nacht bij de DA blijven zodat de arts zijn toestand goed in de gaten kon houden. Op 21 januari kregen wij een telefoontje van de DA en vertelde dat Bo nog verder achteruit gegaan was en wij wilden Bo niet een pijnlijke lijdensweg geven. Even later zijn wij naar de DA gegaan en hebben nog heerlijk met hem kunnen knuffelen, het enige wat ons heel erg bij blijft zijn die lieve trouwe oogjes die ineens vol met angst zaten, ja het is en blijft moeilijk om te beslissen over een leven............................
Voor Bo was het beter zo.
Daarna zijn wij doorgereden naar het crematorium, ook daar hadden wij ruim de tijd om afscheid te nemen voordat Bo verder zou gaan aan zijn reis naar de regenboogbrug.
Op dinsdag konden wij Bo weer halen en toen wij bijna bij het crematorium waren zagen wij een regenboog en tegelijk zeiden wij van kijk.................. het was goed zo.
Cedar is zeker een anderhalve week van slag geweest en zat vaak voor het raam te huilen, hij was hele grote maatjes met Bo. Ook met het eten ging het niet zoals altijd en moest er weer wat lekkers doorheen.
Inmiddels is de rust er weer met Cedar en nu vertroeteld hij Duncan.
17-01-2012
Even een update.
Met Bo is alles stabiel, hij staat nog steeds moeilijk op en zo nu en dan moeten we even helpen met opstaan maar we merken niet of hij pijn heeft want hij geeft geen krimp. Dat had de DA ook al gezegt dat sommige honden niks van pijn laten merken, dus vandaar ook dat Bo een pijnstiller krijgt en nog aan de antibiotica zit. Verder eet en drinkt Bo gelukkig wel goed en hij is nog steeds gek op koekjes. Wat hij nu precies heeft is niet echt duidelijk maar afgezien van de artrose kan hij ook een lichte tia hebben gehad, want hij komt soms ietwat verstrooid over dan staat hij op, blijft dan een poosje staan, kijkt doelloos voor zich uit, doet een paar stappen en gaat uiteindelijk maar weer liggen, das niet echt wat wij van Bo gewent zijn, het niet weten wat hij zou gaan doen. Dus ja wij denken dat dementie ook om de hoek komt kijken. Slapen doet hij goed maar wel heel diep en vast. Wij houden hem goed in de gaten en laat af en toe wel even weten hoe het met Bo gaat.
11-01-2012
Ik moet even wat kwijt het gaat niet over newfy's maar over onze Bo. Afgelopen weekend hadden wij van de ene op de andere dag een hele oude Bo, hij kon steeds moeilijker overeind komen en als hij ging liggen dan was dat echt met een harde plof op de grond. Zondag werd het erger, het leek wel of hij verlamt raakte in de achterhand, ook begon hij wat meer te drinken, toch maar even de temperatuur gemeten en was ietsie te hoog. Maandagochtend de DA gebeld en Bo kreeg 2 spuiten, 1 pijnstiller en de andere antibiotica. Bleek dat hij een ontsteking heeft en de artrose speelt nu mee, ook een beetje verhoging had, en dat verklaart het meer dan anders drinken weer. Maandagavond kwam ik thuis van het werk en daar kwam een vrolijk kwispelende Bo naar mij toe. Tis echt geweldig om te zien hoe snel ons oudje (bijna 13 jaar) in een korte tijd enorm is opgeknapt. Wel krijgt hij nog een antibiotica kuur en houd hij de rest van zijn leven nu pijnstillers. Het opstaan gaat nu weer een stuk beter en hij laat zich niet meer met een harde plof vallen. Tis een ontzettend sterk kereltje en heeft nog geen piep gegeven van de pijn. Verder houden wij hem goed in de gaten want wij willen onze lieve trouwe vriend nog lang niet kwijt
Hoe het hier verliep
01-01-2012
Voor iedereen een fantastisch, succesvol, maar vooral ook een gezond 2012 toegewenst.
De afgelopen dagen was het voor onze doggies niet zo geweldig allmaal want op vrijdag begon het geknal al en Bo krijg je dan met geen stok de deur uit. Als ik in de keuken een sigaret ging roken dan kwam hij bibberend bij mij staan. Ook voor Cedar waren het weer ramp dagen. Gister was het helemaal een feest want de eerste knal was zo rond half 10 in de ochtend en vanaf die tijd heeft hij maar 1 ding gedaan Blaffen, blaffen, blaffen tot diep in de nacht. En uitlaten nee ho maar, zelfs niet als je een biefstuk voor zijn snoet zou houden. En Duncan is toch de liefheid zelve die loopt net zo vrolijk mee als alle andere dagen en zit mooi met zijn kop in de vensterbank naar buiten te kijken, das toch een ventje die zich nergens druk om maakt en gaat de andere doggies lopen troosten door ze een dikke lebber op de snoet te geven. Taco had de doggies vanochtend maar 1 voor 1 uitgelaten, want ja mocht er nog een knal komen dan moet je ze wel kunnen houden he. Nu is alles gelukkig weer normaal en liggen ze weer vredig te snurken.
26-10-2011
Inmiddels hebben wij alweer een aantal shows achter de rug waaronder de Euro dogshow te Leeuwarden daar werden helaas geen keurverslagen geschreven maar zowel op de CAC en de CACIB show heeft Cedar het geweldig goed gedaan met twee maal een U 4, Duncan had op de CAC een U en op de CACIB een ZG gehaald. De volgende show was Zwolle en beide doggies hadden een ZG met een mooi rapport, afgelopen zondag waren wij te vinden in den Bosch bij de dogachtigen. Maar door een ongemak aan mijn enkel kon ik helaas niet zelf showen en had een oproepje op het newfy forum gedaan waar Petra aanbood om met 1 van de jongens te lopen. Hier heb ik geen moment aan getwijfeld want zelf heeft ze een hond die nogal moeilijk te handlen is en heb ik haar Cedar laten showen die maar weinig commando's nodig heeft en zichzelf in stand zet. Na een paar proefrondjes gingen ze voor het echt in de ring met maar liefst 14 honden. Meestal wordt dit in groepen verdeeld maar de keurmeester vond het volgens mij wel leuk om tussen alle beren te staan hahaha, de ring was hier ook groot genoeg voor en dat scheeld ook. Het was best wel vreemd om iemand anders met je hond te zien lopen maar op deze manier kon ik ze wel mooi op de kiek zetten.
Petra nogmaals hartstikke bedankt voor het showen van Cedar.
14-08-2011
Het is alweer enige tijd geleden dat er weer wat nieuws op de site te zien valt, ja druk met van alles en nog wat en we zijn dik 2 maanden aan het zoeken geweest voor een andere newfy koets, zodat wij eens met de boys op vakantie kunnen. Uiteindelijk is het een Renault Trafic geworden die hebben wij gister opgehaald. Toen we weer thuis waren hebben wij de doggies uitgenodigt om hun nieuwe koets van binnen en buiten te bewonderen, dit viel wel in de smaak bij de doggies maar ze wilden er alleen niet in hahaha wat een stel aparte dogs zijn het dan. Dus dacht ik dan ga ik zelf maar als eerste achterin de bak zitten en ja hoor als er 1 lammetje over de dam is dan volgen Dunkie als eerste, en de rest al snel de vrouw achterna. De deur ging dicht, maar wat een hoop gehijg bij de mannen ze vonden het helemaal niks  , Taco heeft de auto even gestart om ze te laten wennen maar ze waren heel nerveus en blij dat de deur weer open ging hahaha.
Nu nog een week werken en dan hebben wij een leuke drukke vakantie voor de boeg met shows, feestjes en meer........................
Van alles wat......................
01-05-2011
Inmiddels hebben wij de eerste showtjes alweer achter de rug en wij kijken met veel plezier terug naar de paasshow te Leeuwarden, niet omdat Cedar daar een U 4 had gehaald, (wat helemaal toppie was) maar omdat wij eens gezellig achter elkaar in de ring stonden, en een hele goeie vriendin ons mooi op de kiek heeft weten te zetten, waarvoor onze dank.
Samen hadden wij beide op vrijdag vrij en zijn we heerlijk met de jongens bezig geweest, met kammen (wat ontzettend veel ontspanning en rust geeft als je het een week druk op je werk hebt gehad) en we doen momenteel lekkere lange avondwandelingen want overdag is het hier momenteel veel te heet voor.
Gister hebben wij alle doggies vertroeteld met een lekkere wasbeurt en wederom heeft Duncan ons doen verbazen (hij houd niet van zwemmen, en als het heeft geregent loopt hij om de waterplas heen), want wij hadden eerst Cedar gewassen en droog geblazen daarna even een korte pauze ingelast en Dunkie stond al klaar op de wasplaats hahaha. Wij hadden al zoiets van "nou die Dunk heeft er zin in". Dus hup Dunk aan de riem en ja hoor hij vond het heerlijk om gewassen te worden en bleef zonder tegenstrubbelen" wat hij wel gedaan heeft " want hij bleef nu mooi staan. Ook daarna lekker droog geblazen en dan komt Cedar er ook weer gezellig bij staan van ik wil ook nog wel geblazen worden hoor, ja die vindt het heerlijk en kan er geen genoeg van krijgen, beter zo.
Als laatste hebben wij Bo gewassen niet geblazen want die raakt helemaal in de stress van die herrie, dus goed met handdoeken gedroogt en verder in de zon drogen vind hij heerlijk. Wij alles weer opgeruimd en dan krijgen de jongens altijd wat lekkers, ditmaal een runder oortje en er stonden 2 jongens al te wachten maar waar is nummer 3?????????????? Binnen zoeken, buiten zoeken maar nergens Bo te bekennen, nogmaals buiten roepen en ja hoor daar komt Bo vrolijk en pikzwart aangelopen grrrrr .Taco lag in een deuk maar ik kon het even niet waarderen, want das nou je dank na een lekkere wasbeurt. Wij hebben als afscheiding tussen de buren coniferen staan waar nog grond voor ligt (lekkere verkoeling ook voor de doggies) en daar had hij heerlijk in liggen rollebollen. Maar 1 ding scheeld want Bo is net als tefal een uurtje later is hij droog en kan je daarna de modder er heel gemakkelijk uitborstelen.
Oud krantenknipsel.
21-04-2011
Wij zijn in het bezit gekomen van een oud krantenknipsel wat wel heel bijzonder voor ons is want dit was van de kennel Nova Scotia van de opa en oma van Taco. Leuk ook om te lezen dat de newfoundlander als zeldzaam ras omschreven word. Ik zal even in het kort omschrijven wat er in staat.
Jubileummatch kynologen "Het Binnenhof" van maandag 14 december 1959.
Newfoundlander "Frieda" kanpioen van de Hofstad.
Twee zeldzame rassen op wedstrijd aanwezig
De Haagse kynologenclub de Hofstad heeft gistermiddag in de dierentuin zijn dertigjarig jubileum gevierd met een clubmatch. Hiervoor waren in totaal 147 honden, behorend tot zes verschillende hoofdrassen ingeschreven. De eerste prijs in de kampioensklas werd gewonnen door de heer J.A.L. Zondervan met zijn Newfoundlander Frieda.
De overige prijzen in de kampioensklas was voor een schnauzer, dwergpoedel, saluki, boston terrier.
Van de overige honden was volgens de keurmeesters de langharige dashond, cairn terrier, dwergpoedel, duitse herder, vijfde prijs was voor de newfoundlander Anita van Nova Scotia van de heer J.A.L. Zondervan.
De tekst onder de foto:
Tot de vele kynologen die gistermiddag deelnamen aan de jubileumwedstrijd van de Hofstad, behoorde ook de Haagse gewichtheffer A. Charite. Hij verscheen met zijn blauwe duitse dog Gratia's Erko.
ZIEK ZIJN???
10-02-2011
Vorige week was Cedar al een paar dagen wat mieperig en de brokken werden met errug lange tandjes gegeten. 's Morgens maak ik altijd brood klaar en dan krijgen de doggies een schijfje komkommer, Cedar rook eraan, likte om zijn snoet en draaide zijn hoofd weg dus ik dacht nog van huh?? Geen zin ja kan gebeuren en later probeerde ik een plakje kaas en dat was hetzelfde verhaal en hij wreef met zijn snoet tegen mijn benen en kreeg een pootje, toen ging hij zielig zitten kijken alsof hij wilde zeggen: ach vrouwtje ik heb wel zin maar voel me niet zo lekker. Zo ging het de hele dag verder met van alles en nog wat proberen maar hij wilde echt niks hebben. Verder was hij wel vrolijk en drinken deed hij gelukkig wel. Rond 9 uur krijgen ze altijd brokken en weer rook hij eraan likte om zijn snoet en liep weg. Gelukkig heb ik altijd wel een blik vlees in huis dus dat maar proberen, dat wilde hij ook niet. Toen begon ik mij een beetje zorgen te maken  want 2 jaar terug had hij een maag/darm bacterie en dat gebeurde precies op dezelfde manier zoals nu dus word je daar wel alert op. Taco was om 5 uur weer thuis en Cedar was hartstikke vrolijk dus ik vertelde het verhaal aan Taco die ook al zoiets had van huh, doe maar even temperaturen, tja geen koorts. 's Avonds weer geen brokken willen hebben. Wij naar bed met 1 oor open want stel je voor he, maar hij was verder wel rustig en hoorde hem op een gegeven moment overgeven, dat opgeruimt weer mijn bed ingedoken en om half 7 ging de wekker alweer en de dag verliep hetzelfde als de dag ervoor. Geen brokken, geen verhoging, wel drinken zoals altijd, ontzettend knuffelig en vrolijk, slapen, snurken, overgeven en diaree de dag door. Later Taco gebeld van wat moet ik nou verder doen want ik had ook geen auto omdat de auto van Taco een apk kreeg en hij de mijne mee naar het werk had, dus kwam hij eerder thuis om eventueel naar de dierenarts te gaan. Weer temperaturen tja geen koorts en er zit ook niks in zijn keel wat dwars kan zitten en we hebben Cedar verder goed in de gaten gehouden, hij wilde ook wel uit maar met veel getrek en gelik  . 's Middags had ik kiprollade gemaakt voor bij de borrel die we altijd op vrijdagavond drinken dus dat zet ik 's avonds op tafel en ja hoor daar komt Cedar bij de tafel zitten en keek mij aan met een lik om de snoet: daar heb ik wel trek in vrouwtje, zodoende gaf ik hem een stukje (waar ik niet zo'n voorstander van ben met al die kruiden) en hij vond het heerlijk. Gelukkig heb ik altijd wel van alles en nog wat in de vriezer liggen, dus heb ik kipfilet gekookt en dat heeft hij lekker opgesmikkeld. Wat blijkt nu van dit hele verhaal?? Cedar zijn hele hormonen huishouding lag zoveel overhoop met alle loopse teefjes hier in de buurt dat hij er vreselijk ziek  van was. Inmiddels zijn we een weekje verder, Cedar eet weer goed alhoewel er nog wel wat lekkers door de brok moet   .
VUURWERK EN DE HONDEN.
Allemaal de beste wensen voor 2011 toegewenst en dat het maar weer een happy newfy year mag worden.
Onze Bo heeft 1 valeriaan pil gehad en was verder wel rustig. Alleen doen we hem geen plezier om hem uit te laten, zelfs achter in de tuin is het een ramp.
Nu ook vandaag krijg je hem met geen stok de deur uit, de arme stakker.
Cedar heeft ook valeriaan gehad maar dat hielp niks, dus was ik gister nog even wezen shoppen bij ons in het dorp en kwam bij de dierenwinkel relax pillen tegen. Dus dat maar proberen, maar ook dat helpt niks, hij blaft de hele boel bij elkaar zelfs zo erg dat Taco er hoofdpijn van kreeg. Ik moest gistermiddag nog een paar uurtjes werken en toen ik thuis kwam leek het wel een discotheek bij ons maar ook dat heeft niks geholpen. Ook het uitlaten wil niet, achterhuis ook niet, zelfs nu vanochtend was hij vreselijk aan het bokken dus laten we hem verder maar met rust. We zullen blij zijn dat het geknal echt over is zodat ze hun zelfvertrouwen weer terug krijgen.
Ik heb vreselijk met ze te doen.
Duncan is werkelijk een super doggie, die trekt zich nergens iets van aan, heeft ook geen pillen gehad en zijn favoriete hobby is en blijft slapen haha.
Zelfs als Cedar vreselijk staat te blaffen dan komt hij wel eens even kijken waarom Cedar zich zo druk maakt en gaat hem troosten de schat. Zelfs met het uitlaten loopt hij vrolijk met Taco mee, normaal laat ik
Duncan altijd uit maar ja mocht hij het ineens op zijn heupen krijgen dan hou ik hem niet.
Duncan je blijft ons altijd weer verbazen hoe positief jij in het leven staat.
KERSTSHOW WIJCHEN.
13 December was het dan weer zover, de laatste show van het jaar.
Wij hadden met Herman en Jolanda afgesproken dat wij om kwart voor zes zouden vertrekken want het was twee uur en een kwartier rijden. Goed, na drie files kwamen wij om half negen aan in Wijchen en nadat wij twee maal langs de lokatie en nog een maal verkeerd waren gereden op de parkeerplaats aankwamen konden wij met een touringcar (wat overigens keurig geregeld was) naar de show worden gereden. Daar aangekomen was het inmiddels kwart over negen. Nadat alle vrienden en bekenden waren begroet was het tijd om het inschrijfnummer te halen en een wel verdiende bakje koffie te drinken. Francina was dit maal wat minder zenuwachtig want op de winner was de laatste ZG weggewerkt, hierdoor was Duncan ook wat rustiger en liep hij prachtig door de ring met als resultaat een U-4, wat zijn wij trots op de "kleine" man. Cedar hebben wij nog getracteerd met een pluche knuffelbeer (hij is daar gek op). Voor Corrie hadden wij nog een kerstpakketje met allerlei Friese lekkernijen en een ingelijste foto van Cedar en Duncan meegenomen. Na afloop van de show werd er nog even nagezeten met een hapje en een drankje, heel gezellig en een mooi initiatief, zeker voor herhaling vatbaar. In verband met de voorspelling van hevige sneeuwval zijn wij niet lang gebleven en dat was maar goed ook want bij Zwolle werden letterlijk sneeuwballen naar beneden gegooid en voorbij Meppel werd er op de snelweg nog maar 40km/u gereden. Gelukkig dat bij Heerenveen alles weer weg was. Thuis aangekomen vielen Duncan en Bo die thuis was gebleven nadat zij allemaal gegeten hadden gelijk in een diepe rust terwijl Cedar heel tevreden op zijn nieuwe knuffel is gaan sabbelen.
Wij wensen alle vrienden en bekenden fijne feestdagen en een heel voorspoedig 2011
OP DE WINNER IN AMSTERDAM.
Op 27-11-2010 stonden wij al om half 5 op om ons zelf en de jongens klaar te maken voor de Winner. Samen met de buren/vrienden zijn we om 6 uur vertrokken en we waren er rond kwart voor 8. Gezellig met Cor en Ineke even kletsen en koffie drinken. En later met Duncan de ring verkennen, nou dat ging weer lekker zeg, hij begon meteen te dartelen hahaha maar na vier rondjes lopen ging het een stuk beter en kreeg Duncan er weer zin in om mooi show te lopen en had ik inmiddels de tong al aardig op de knieen hangen. Er was nog ruim tijd om bij te komen en bij Duncan de laatste puntjes op de i te zetten. Inmiddels was de tussenklasse geweest en waren wij aan de beurt. Ik kreeg ineens vreselijk de zenuwen en Dunk kwam mij ondersteunen door stijf tegen mij aan te staan hahaha. Hij heeft zich keurig gedragen en we liepen zelfs in de goede pas (mooi om dan de foto's terug te zien). Van de 9 reuen werden wij naar voren gehaald en toen viel mijn mond open van verbazing want toen stonden we nog met 5 reuen in de ring. Met ons vijven een ronde lopen en toen ging er weer 1 uit en ik zag vanuit mijn ooghoeken Taco met de duim omhoog staan en begon te lachen. Nog een ronde lopen met de 4 reuen en zo zijn we geeindigt met een super U-4. En zo zag ik de mond van Taco openvallen van verbazing hahaha hij vergat zelfs om een foto van de plaatsing te maken. De keurmeester zei nog dat hij Duncan een hele mooie hond vind maar nog niet klaar is. Het was een leuke gezellige dag die we samen thuis nog even gevierd hebben met een hapje en een drankje.
Nu ik dit allemaal zit te typen zweef ik nog op een wolkje van onze geweldige prestatie en het mooie keurverslag. De jongens worden verwend met lekkere zalm want.............................er is er 1 jarig.
Cedar is 4 jaar geworden, man wat vliegt de tijd toch.
BO, ONZE MENSENREDDER......
Op 12 sept. was er weer waterwerk in Gieten waar we erg van genoten hebben. Ook alle vriendjes en 1 vriendinnetje van onze knuffels waren er weer, (waaronder Bas, Frodo, Sem, Boedha en Cyra). Gezellig even koffie leuten en kletsen met de baasjes en vanaf half 11 konden de doggies weer op hun eigen gemakje zwemmen. Bo en Cedar deden de oefeningen terwijl Duncan het erg naar zijn zin had om weer te pootje baden. Voor Bo hadden we een nieuwe oefening bedacht i.p.v. de pop naar de vrouw brengen moest hij nu een mens naar de vrouw brengen. Eerst snapte Bo dit niet en pakte de man bij de hand en daar schrok Bo van (dit voelt natuurlijk anders aan dan een pop) en zwom om hem heen en pakte de man bij zijn teen, maar ook dat vond hij gek en bleef om de man heen zwemmen totdat de man Bo zijn tuigje vastpakte ja toen was het goed en hij heeft de man keurig naar de vrouw gebracht. Super trots zijn we dan ook op ons oudje (ruim 11 en een half jaar jong en nog zo fanatiek)!!!! Na het zwemmen was er voor de baasjes nog een toppie verzorgde bbq. Jammer van het weer want het was nu gieten in Gieten.
ALLE GIGANTJES EN BO VERZAMELEN.
24-08-2010
Onze naam hadden wij al in oktober 2009 toegewezen gekregen maar om het officieel te maken van onze kennel naam en de website hebben wij dit alles gevierd met een gezellig samenzijn waaronder ouders / familie, de fokker van onze jongens en vrienden. Dit heugelijke gebeuren was op 21-08-2010 onder het genot van een lekkere kop koffie / thee en oranjekoek met later een borreltje en een bbq voor de gasten en een lekker gekookt kippie voor de knuffels.
Nogmaals bedankt voor de leuke kado's die wij hebben mogen ontvangen.
|
|
 |
|
|
|